Οι τόκοι του χρέους των ΗΠΑ σε διάγραμμα

 Παρακολουθήστε την πορεία των τόκων που πληρώνει η Αμερικανική κυβέρνηση για την εξυπηρέτηση του χρέους της.

Δείτε τί έγινε στην μετά covid εποχή.

Πηγή: KWN

Μια ανάρτηση της Κινητής Αξίας, για την Κινητή Αξία...

 

Όταν ξεκινήσαμε την Κινητή Αξία, η εμβέλεια στην οποία περιμέναμε να κινηθούμε ήταν η Ελλάδα. Ο παραπάνω πίνακας, που εντυπωσίασε και εμάς , αφορά τις προβολές του τελευταίου εξαμήνου με την Ελλάδα να βρίσκεται στη πέμπτη θέση.

Εδώ είναι οι περιοχές του πλανήτη που η Κινητή Αξία έχει πλέον παρουσία.

Ένα μεγάλο ευχαριστούμε σε όλους.

Ομόλογα και μετοχές

Το άρθρο που ακολουθεί βοηθά στην κατανόηση των ομολόγων και στη σχέση τους με τις μετοχές. Είναι γραμμένο απλά και κατανοητά από τον Κ. Χαροκόπο στο liberal.
Στη σκέψη των περισσοτέρων, οι λέξεις επένδυση και χαρτοφυλάκιο είναι συνυφασμένες με τις μετοχές. Και αυτό ως ένα βαθμό είναι λογικό, αφού οι μετοχές προσφέρουν αφενός διαχρονικά υψηλές αποδόσεις και αφετέρου μεγάλες συγκινήσεις και ικανές δόσεις αδρεναλίνης. Ωστόσο, τα θεσμικά χαρτοφυλάκια, τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά ταμεία και γενικότερα οι οργανισμοί συλλογικών επενδύσεων, διαθέτουν μεγάλη έκθεση σε ομόλογα.

Τα ομόλογα διαδραματίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο με τις μετοχές, ιδιαίτερα από την πλευρά της διαχείρισης του ρίσκου και του κινδύνου, αλλά και της δημιουργίας σταθερού εισοδήματος. Το τελευταίο χρονικό διάστημα παρατηρείται μια σημαντική ενσωμάτωση των ομολόγων ακόμα και σε ιδιωτικά χαρτοφυλάκια τα οποία αναζητούν πιο σταθερές και ανθεκτικές στρατηγικές επένδυσης. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα ομόλογα παίρνουν σήμερα την εκδίκηση τους, αφού προσελκύουν νέους επενδυτές, τη στιγμή που οι αγορές «βράζουν». Διότι ένα ομόλογο προσφέρει το πλεονέκτημα της σταθερότητας «καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου της ζωής» του. Αφού ο επενδυτής αγοράζοντας το, γνωρίζει από την πρώτη στιγμή όχι μόνο το πότε θα πάρει πίσω το κεφάλαιο του, αλλά και τις ακριβείς ημερομηνίες πληρωμής και το ακριβές ποσό των τόκων που θα εισπράξει, μέχρι την τελική αποπληρωμή του ομολόγου.  

Επομένως, ένα χαρτοφυλάκιο το οποίο είναι εκτεθειμένο στον χρηματιστηριακό κίνδυνο και στη μεταβλητότητα των τιμών των μετοχών, ειδικά σε περιόδους, όπως είναι αυτή που διανύουμε, είναι φρόνιμο να διαθέτει προϊόντα τα οποία του προσφέρουν σταθερές ροές προσόδων και εξασφαλισμένες τιμές ρευστοποίησης στη χρονική λήξη των προϊόντων.

Η βασική διαφορά ανάμεσα στα ομόλογα και τις μετοχές είναι ότι τα πρώτα αποτελούν τίτλους δανεισμού και οι δεύτερες τίτλους ιδιοκτησίας.   

Τα ομόλογα είναι «τίτλοι χρέους» που εκδίδονται από κυβερνήσεις ή εταιρείες για την άντληση κεφαλαίων. Όταν αγοράζουμε ένα ομόλογο, ουσιαστικά δανείζουμε τα κεφάλαιά μας στον εκδότη. Και ο εκδότης επιστρέφει τα κεφάλαιά μας στη λήξη της έκδοσης και στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα μας καταβάλει μέσω τακτικών πληρωμών την ανταμοιβή μας. Δηλαδή τους τόκους, με βάση το συμφωνηθέν επιτόκιο.  

Αντιθέτως, οι μετοχές αποτελούν «τίτλους ιδιοκτησίας». Δηλαδή, ο επενδυτής γίνεται συνιδιοκτήτης μιας εταιρείας και η πορεία των επενδεδυμένων σε αυτήν κεφαλαίων του, είναι προσδεδεμένη με την πορεία της εταιρείας. Καθώς, από τη μια πλευρά δεν υπάρχει εξασφάλιση ως προς τα κεφάλαια που επενδύει και από την άλλη πλευρά δεν είναι σίγουρο ότι θα λαμβάνει σε ετήσια βάση κάποιο εισόδημα, αφού τα μερίσματα εξαρτώνται καθαρά από την ανάπτυξη και κερδοφορία της εταιρείας.

Υπό αυτήν την έννοια, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα βασικά πλεονεκτήματα των ομολόγων είναι τρία. Το πρώτο είναι η διατήρηση του κεφαλαίου. Το δεύτερο είναι η παραγωγή ενός σταθερού ή μεταβλητού –εάν υπόκειται σε διάφορες παραμέτρους– εισοδήματος. Και το τρίτο, είναι η διαφοροποίηση της συμπεριφοράς των ομολόγων από τις μετοχές, η οποία βοηθάει στη μείωση της μεταβλητότητας του επενδυτικού χαρτοφυλακίου.

Οι επιλογές των επενδυτών γίνονται ανάμεσα στα κρατικά και στα εταιρικά ομόλογα. 

Τα πρώτα εκδίδονται από τα υπουργεία Οικονομικών των χωρών που καταφεύγουν σε δανεισμό. Θεωρούνται ασφαλή και με χαμηλή έκθεση σε κίνδυνο. Ωστόσο, για ακριβώς τους ίδιους λόγους τα επιτόκια που προσφέρουν, είναι και αυτά χαμηλά.  

Τα δεύτερα, εκδίδονται από ιδιωτικές εταιρείες, οι οποίες προσφεύγουν στον ομολογιακό δανεισμό, τον οποίον προτιμούν έναντι του τραπεζικού δανεισμού, ο οποίος είναι ακριβότερος. Προσφέρουν υψηλότερες αποδόσεις από τα αντίστοιχα κρατικά, αρκετές φορές δίνουν τη δυνατότητα μετατροπής των ομολόγων σε μετοχές, αλλά συνοδεύονται από μεγαλύτερο ρίσκο, ανάλογα με την πιστοληπτική τους ικανότητα και την αξιολόγηση από τους διεθνείς οίκους. Η έκθεση σε κίνδυνο είναι μεγαλύτερη από τα κρατικά ομόλογα. Ωστόσο, εάν κάποιος επενδυτής επιλέξει να αγοράσει ομόλογα των ΑΑΑ εταιρειών, όπως είναι για παράδειγμα η Microsoft, η Johnson & Johnson, η Apple, η Alphabet (Google) και η Nestlé, η ασφάλεια των κεφαλαίων του θα μπορούσε να θεωρηθεί δεδομένη. 

Οι τιμές των ομολόγων στη δευτερογενή αγορά, δηλαδή εκεί που μπορούν οι επενδυτές να ρευστοποιήσουν ένα ομόλογο πριν από τη λήξη του, ή να αγοράσουν ένα ομόλογο μετά την έκδοσή του, έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Διότι κινούνται αντίστροφα από τα επιτόκια. Όταν τα επιτόκια ανεβαίνουν, οι τιμές των υφιστάμενων ομολόγων πέφτουν. Αυτό συμβαίνει επειδή τα νέα ομόλογα προσφέρουν υψηλότερες αποδόσεις, καθιστώντας τα παλαιότερα ομόλογα λιγότερο ελκυστικά. Αντίστοιχα, όταν τα επιτόκια υποχωρούν, τότε τα παλαιότερα ομόλογα γίνονται πιο ελκυστικά, με αποτέλεσμα οι τιμές τους να παρουσιάζουν άνοδο. 

Φυσικά, η επένδυση στα ομόλογα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Πέραν όσων προαναφέραμε περί κινδύνων και αποδόσεων, απαιτείται προγραμματισμός. Για παράδειγμα, ο επενδυτής πρέπει να αγοράζει ομόλογα με κλιμακωτές ημερομηνίες λήξης και όχι με μια λήξη. Δηλαδή να αγοράζει ομόλογα που λήγουν το 2026, 2027, 2030 και όχι μόνο το 2028. Διότι έτσι διατηρεί τη ρευστότητά του, ανά τακτά χρονικά διαστήματα και παρακολουθεί καλύτερα τις αγορές. Με δυο λόγια δεν βάζει όλα τα αυγά του, σε ένα καλάθι. Η στρατηγική της αγοράς ομολόγων με κλιμακωτές ημερομηνίες λήξης είναι γνωστή στην επενδυτική βιβλιογραφία, ως Bond Ladder.

Η κλασσική ερώτηση που ακολουθεί τις προτάσεις αγοράς ομολόγων αφορά το ύψος του ποσοστού του χαρτοφυλακίου, που «πρέπει» να είναι επενδεδυμένο σε ομόλογα. Αυτό εξαρτάται από την ηλικία, το προφίλ, την ανοχή στον κίνδυνο και στην ψυχολογική καταπόνηση και κυρίως στους οικονομικούς και επενδυτικούς στόχους που έχει ο καθένας.

Ωστόσο, υπάρχει ένας παλαιός και σοφός κανόνας που λέει, να αφαιρέσουμε την ηλικία μας από το 100, για να υπολογίσουμε το ποσοστό της μετοχικής μας κατανομής, με το υπόλοιπο να επενδύεται σε ομόλογα. Δηλαδή, εάν είμαστε 30 ετών, τότε το 70% μπορεί να είναι σε μετοχές και το 30% σε ομόλογα. Η λογική πίσω από τον συγκεκριμένο κανόνα είναι ότι στις νεαρότερες ηλικίες οι επενδυτές έχουν μπροστά τους αρκετούς ανοδικούς και καθοδικούς χρηματιστηριακούς κύκλους και αρκετές ευκαιρίες να επανακάμψουν από δυνητικές ζημίες. Ενώ, εάν είμαστε 65 ετών, τότε καλύτερα να έχουμε μόλις 35% σε μετοχές και 65% σε ομόλογα, έτσι ώστε αφενός να έχουμε μικρότερη έκθεση στον κίνδυνο και μεγαλύτερη έκθεση στη σταθερότητα και στην ασφάλεια.  

Στρατηγική μέσω δύο κινητών μέσων όρων του ΚΜΟ50 και του ΚΜΟ200.

Οι διεθνείς χρηματιστηριακοί όροι «Golden Cross» και «Death Cross», αναφέρονται στα σημεία τομής ανάμεσα στους κινητούς μέσους όρους των 50 και 200 ημερών. Πιο συγκεκριμένα αναφέρονται στα σήματα διασταύρωσης, που βασίζονται στους κινητούς μέσους όρους, οι οποίοι καταγράφουν τη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη ιστορική διαδρομή των αγορών.

Χωρίς να μπούμε σε «εν βάθει» τεχνική ανάλυση, μπορούμε να περιγράψουμε τον κινητό μέσο όρο των 50 ημερών (ΚΜΟ50) ως τον μέσο όρο των τιμών του δείκτη κατά τη διάρκεια των τελευταίων 50 ημερών. Και τον ΚΜΟ200, με τον μέσο όρο των τιμών του δείκτη κατά τη διάρκεια των τελευταίων 200 ημερών. Η διασταύρωση αυτών των δύο δεικτών, δίνει τα απαραίτητα σήματα προς τους επενδυτές.

Όταν ο «γρήγορος» βραχυπρόθεσμος ΚΜΟ50 διασπά ανοδικά τον «αργό» μακροπρόθεσμο ΚΜΟ200, δηλαδή έχουμε εμφάνιση του «Golden Cross», οι επενδυτές λαμβάνουν την πληροφορία ότι οι πωλητές που κρατούσαν χαμηλά τις τιμές των μετοχών έχουν εξαντληθεί, ότι οι αγοραστές δείχνουν να αποκτούν τον έλεγχο του παιχνιδιού και ότι πιθανότατα έχει μεταβληθεί προς τα πάνω η κυρίαρχη τάση των αγορών. Δηλαδή βρισκόμαστε μπροστά σε μια θετική ανατροπή της τρέχουσας χρηματιστηριακής πορείας.

Όταν αντίστροφα ο «γρήγορος» βραχυπρόθεσμος ΚΜΟ50 διασπά καθοδικά τον «αργό» μακροπρόθεσμο ΚΜΟ200, δηλαδή έχουμε εμφάνιση του «Death Cross», οι επενδυτές λαμβάνουν την πληροφορία ότι οι αγοραστές που κρατούσαν σε υψηλά επίπεδα τις τιμές των μετοχών έχουν εξαντληθεί, ότι οι πωλητές δείχνουν να αποκτούν πλέον τον έλεγχο του παιχνιδιού και ότι πιθανότατα έχει μεταβληθεί προς τα κάτω η κυρίαρχη τάση των αγορών. Δηλαδή βρισκόμαστε μπροστά σε μια αρνητική ανατροπή της τρέχουσας χρηματιστηριακής πορείας.

Αν θέλαμε να το πούμε ακόμα πιο συνοπτικά όταν ο ΚΜΟ50 διασπά ανοδικά τον ΚΜΟ200, οι επενδυτές αγοράζουν, ενώ όταν ο ΚΜΟ50 διασπά καθοδικά τον ΚΜΟ200, τότε οι επενδυτές πωλούν. Φυσικά τίποτα από όλα αυτά δεν είναι γραμμένο στην πέτρα. Διότι απαιτούνται «χρονικά φίλτρα» μέσω των οποίων να πιστοποιείται η αλλαγή της τάσης, αλλά και πληθώρα άλλων χρηματιστηριακών εργαλείων, όπως είναι οι τεχνικοί δείκτες RSI, MACD και άλλοι.

Ωστόσο, οι «δυο σταυροί», δίνουν τη γενική πρώτη εικόνα της αγοράς και τους συσχετισμούς ανάμεσα στους αγοραστές και τους πωλητές. Δίνουν ένα πρώτο σήμα για το τι μπορεί να ακολουθήσει, πριν καν αυτό εκδηλωθεί.

Πηγή: liberal

Αισιόδοξες σκέψεις για την πορεία του Χρηματιστηρίου Αθηνών

Με το στόμα ανοικτό τους έχει αφήσει η αγορά, ειδικά αυτούς που οι χρηματιστές τους λένε «άχαρτους». Δηλαδή αυτούς που έχουν υψηλή ρευστότητα στα χαρτοφυλάκιά τους και δεν περίμεναν πως θα φύγει έτσι απότομα πάνω η αγορά.

Όμως η τάση είναι επιθετική και τους αναγκάζει να μπουν τρέχοντας. Και όσο το καθυστερούν τόσο πιο ψηλά κινδυνεύουν να αγοράσουν.

Χρόνια είχα να δω προ-εντολές μου έλεγε χθες φίλος χρηματιστής. Καθώς τα νέα για επικείμενη συμφωνία δασμών είχαν γίνει γνωστά από την Κυριακή, πολλοί επενδυτές έτρεξαν τη Δευτέρα το πρωί να αγοράσουν στο άνοιγμα. Η συνέχεια δεν τον διέψευσε.

Κάποιος άλλος που από τους παλιούς που γνωρίζει το ελληνικό χρηματιστήριο σαν την παλάμη του μου τηλεφώνησε να μου συστήσει να μην είμαι συγκρατημένος γιατί βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή στο εσωτερικό και στο εξωτερικό τα πράγματα για δυο τρία χρόνια δεν έχουν λόγο να μην ομαλοποιηθούν.

Όλοι οι μετέχοντες και αποφασίζοντες για την μοίρα του κόσμου δεν έχουν λόγους να μην επιδιώκουν την ομαλοποίηση της κατάστασης. Όλα αυτά καταγράφονται προκειμένου να αντιληφθεί ο αναγνώστης την ψυχολογίας που αρχίζει πάλι να διαμορφώνεται.

Αυτό που ισχύει βέβαια είναι πως τα κραχ δεν προκύπτουν όταν όλοι είναι επιφυλακτικοί και έχουν το 50% του χαρτοφυλακίου σε ρευστό. Τα κραχ προκύπτουν όταν κάποιοι πουλάνε τα σπίτια τους για να επενδύσουν στο χρηματιστήριο.

Όταν συμβεί αυτό θα το καταλάβουμε γιατί οι ενεργοί στο ευαγές της πρώην οδού Σοφοκλέους θα είναι 300.000 και όχι 30...
Τα στοιχεία που δημοσίευσε ο Μ. Χατζηδάκης πριν λίγες μέρες για τον Απρίλιο αποτελούν την καλύτερη ακτινογραφία της αγοράς.

Οι ενεργοί τον Απρίλιο ξεπέρασαν τις 32 χιλ. από αυτούς οι 31 χιλ. ήταν ημεδαποί και οι 1.000 αλλοδαποί οι οποίοι όμως έκαναν πάνω από το 50% του συναλλαγών.

Πηγή: Stoupas-liberal

Το ρίσκο είναι θεμέλιο της προόδου

Η νεότερη εποχή ξεκίνησε όταν κάποιος απέδειξε πως η Γη δεν βρίσκεται στο κέντρο του σύμπαντος αλλά άγνωστη μεταξύ αγνώστων σε κάποια γωνιά του. Όσο οι άνθρωποι πίστευαν πως η Γη βρισκόταν στο κέντρο του σύμπαντος, ο Θεός όριζε τι είναι σωστό και τι όχι, ποιος θα πεθάνει γέρος και ποιος νέος, ποιος θα είναι πλούσιος και ποιος φτωχός.

Ο κάθε βασιλιάς ήταν εκπρόσωπος της ανώτερης δύναμης και ο λόγος του ήταν νόμος. Αυτός όριζε το μέλλον και μοίραζα τον πλούτο και τη δύναμη.

Για χιλιάδες χρόνια πολιτισμένης κοινωνικής ζωής οι άνθρωποι μετακινόντουσαν με άλογα, κάρα και βάρκες με ξύλινα κουπιά ή πανιά. Τα τελευταία 200 χρόνια μετακινούνται με ατμομηχανές, μηχανές εσωτερικής καύσης και ηλεκτρικούς κινητήρες. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως τα τελευταία 200 χρόνια εξαφανίζονται οι βασιλιάδες.

Αυτό που έβγαλε την ανθρωπότητα από τη στασιμότητα του μεσαίωνα είναι η εξοικείωση με την ανάληψη ρίσκου λόγω της αβεβαιότητας του μέλλοντος. Ο διαφωτισμός με τα μαθηματικά έδωσαν τη δυνατότητα στους ανθρώπους να εκλογικεύσουν το ρίσκο. Αντί π.χ. κάποιος να επενδύει όλη την περιουσία του σε ένα πλοίο, επινόησε μια εταιρεία στην οποία θα μετέχουν και 100 ή 1.000 άλλοι. Η εταιρεία θα κατέχει το πλοίο και αυτός το 1% της εταιρείας. Έτσι θα μετείχε σε 100 πλοία. Αν κάθε χρόνο βουλιάζουν δυο γιατί πέφτουν σε καταιγίδα κανένας δεν χρεοκοπεί.

Αυτό είναι ένα τρόπος εκλογίκευσης του ρίσκου. Το χρηματιστήριο είναι ο ναός της εκλογίκευσης του ρίσκου και ως εκ τούτου ο θεμέλιος λίθος της νεότερης εποχής και της ευημερίας και προόδου που την διακρίνει.

Αυτός ακριβώς είναι και ο τρόπος που κάποιος πρέπει να προσεγγίζει το χρηματιστήριο. Ως μηχανισμό ισορροπίας ρίσκου και προόδου ή πλούτου και φτώχεια.

Όταν σας προτείνουν μια μετοχή το πρώτο που πρέπει να σκέφτεται κάποιος είναι πόσα θα κερδίσω αν όλα πάνε όπως μου τα λένε; Αμέσως μετά θα πρέπει να υπολογίζει πόσα θα χάσει αν επαληθευτεί το χειρότερο σενάριο. Αν το ισοζύγιο είναι θετικό προχωρά στο επόμενο βήμα. Ανακαλύπτει 10 ή 20 τέτοιες περιπτώσεις και συγκρίνει τα ισοζύγια ρίσκου απόδοσης.

 

Η επαναστατική ιδέα που καθορίζει το όριο μεταξύ της σύγχρονης εποχής και του παρελθόντος είναι η κυριαρχία του ρίσκου: Δηλαδή η ιδέα ότι το μέλλον είναι κάτι περισσότερο από μια ιδιοτροπία των θεών και ότι οι άνδρες και οι γυναίκες δεν πρέπει να είναι εκ φύσεως παθητικοί.

-Peter Bernstein

Άρθρο του Κ./ Στούπα από το liberal

Τι να περιμένουμε για τα επιτόκια;

Μία αισιόδοξη άποψη για τις επιπτώσεις από την επερχόμενη μεγάλη αύξηση παραγωγικότητας:

"Βρισκόμαστε σε ένα περιβάλλον όπου οι πληθωρηστικοί ρυθμοί θα είναι υψηλότεροι από ό,τι ήταν ιστορικά. Επίσης, τα επίπεδα χρέους στις ΗΠΑ είναι πολύ υψηλά, γεγονός που σημαίνει ότι τα επιτόκια θα παραμείνουν υψηλότερα από ό,τι ήταν στο παρελθόν. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα μπορούμε πάντα να πετυχαίνουμε τις αποδόσεις του 6% έως 7% που έχουμε σήμερα.

Η βασική εκτίμηση του Rieder είναι ότι τα επιτόκια θα είναι χαμηλότερα. Μπορεί να ανέβουν βραχυπρόθεσμα, ιδιαίτερα τα επιτόκια μακροπρόθεσμων ομολόγων.

Αυτό που δεν έχουν καταλάβει ακόμη οι αγορές, κατά τον Rieder είναι ότι ο κόσμος κινείται προς ένα μέλλον με υψηλότερη παραγωγικότητα και αυτοματοποίηση. Τα επόμενα χρόνια, οι άνθρωποι θα εκπλαγούν από το πόσο μεγάλη επίδραση θα έχει αυτό στον πληθωρισμό".

Πηγή: in.gr