Ο μύθος της ανεξάρτητης Fed και ο «λογαριασμός» της δημοσιονομικής εκτροπής

 

Παρότι η ανεξαρτησία των κεντρικών τραπεζών θεωρείται θεμέλιο της σύγχρονης οικονομικής σκέψης, στην πράξη η Federal Reserve έχει απομακρυνθεί από τον αρχικό της ρόλο. Αντί να λειτουργεί μόνο ως «δανειστής έσχατης ανάγκης» σε περιόδους κρίσης, διατήρησε για μεγάλο διάστημα μηδενικά επιτόκια και μαζικές αγορές κρατικών ομολόγων, χρηματοδοτώντας ουσιαστικά τα κρατικά ελλείμματα και ενισχύοντας τη χρηματιστηριακή κερδοσκοπία. Αυτό οδήγησε σε στρέβλωση της οικονομίας, υπερβολική αύξηση του δημόσιου χρέους των ΗΠΑ και δημιουργία «φουσκών» στις αγορές περιουσιακών στοιχείων, αντί για στήριξη της πραγματικής οικονομίας και της παραγωγικής ανάπτυξης. Σύμφωνα με το άρθρο, η Fed πλέον δεν υπηρετεί τη σταθερότητα των τιμών, αλλά λειτουργεί ως μόνιμος χρηματοδότης της δημοσιονομικής επέκτασης, με το κόστος αυτής της πολιτικής να μεταφέρεται τελικά στην κοινωνία.

Πηγή: liberal

Από τα πετροδολάρια στα κρυπτοδολάρια.

Μετά την κατάργηση του συστήματος του Μπρέτον Γουντς το 1971, όταν ο Richard Nixon διέκοψε τη σύνδεση δολαρίου–χρυσού, οι ΗΠΑ αναζήτησαν νέο τρόπο διατήρησης της παγκόσμιας κυριαρχίας του δολαρίου. Το 1974, μέσω συμφωνίας με τη Σαουδική Αραβία (μεταξύ του βασιλιά Faisal of Saudi Arabia και του William E. Simon, υπό την επιρροή του Henry Kissinger), καθιερώθηκε το σύστημα των «πετροδολαρίων»: το πετρέλαιο τιμολογείται σε δολάρια και τα έσοδα επενδύονται σε αμερικανικά ομόλογα. Αυτό επανέφερε το δολάριο στο επίκεντρο της παγκόσμιας οικονομίας.

Σήμερα, όμως, το σύστημα αυτό απειλείται λόγω γεωπολιτικών εντάσεων στη Μέση Ανατολή, πιθανών διαταραχών στις πετρελαϊκές ροές και της στροφής προς εναλλακτικές πηγές ενέργειας. Οι ΗΠΑ, προβλέποντας μείωση της σημασίας των πετροδολαρίων, προσανατολίζονται σε ένα νέο μοντέλο: τα «κρυπτοδολάρια» (stablecoins), που συνδέονται με το δολάριο και επενδύονται επίσης σε αμερικανικά ομόλογα.

Η μετάβαση αυτή αντανακλά μια ευρύτερη αλλαγή, όπου τα δεδομένα και η τεχνητή νοημοσύνη αντικαθιστούν το πετρέλαιο ως βασικό πόρο, με στόχο τη διατήρηση της παγκόσμιας επιρροής του δολαρίου στη νέα ψηφιακή εποχή.

Πηγή : euro2day

Έχει γίνει περίληψη του κειμένου μέσω ΑΙ

800 Χρόνια Πληθωρισμού: Το Αληθινό Πρόσωπο του Fiat Χρήματος

Το διάγραμμα της Deutsche Bank αποτυπώνει μια εντυπωσιακή ιστορική πραγματικότητα: την διαχρονική υποτίμηση της αξίας του χρήματος από το 1210 μέχρι σήμερα. Η μπλε γραμμή δείχνει τον σωρευτικό πληθωρισμό παγκοσμίως, ενώ οι γκρι ζώνες αντιπροσωπεύουν περιόδους νομισμάτων χωρίς αντίκρισμα (fiat currency systems).

 Για πολλούς αιώνες, όταν τα νομίσματα συνδέονταν με πολύτιμα μέταλλα όπως ο χρυσός και ο άργυρος, ο πληθωρισμός κινούνταν σχετικά αργά. Ακόμη και μεγάλα ιστορικά γεγονότα —όπως η Μαύρη Πανώλη, η ανακάλυψη της Αμερικής ή οι πρώτες εκδόσεις χαρτονομισμάτων— δημιούργησαν μόνο περιορισμένες διακυμάνσεις.

 Η εικόνα αλλάζει δραματικά με την εμφάνιση των σύγχρονων κρατικών νομισμάτων. Οι πόλεμοι και οι δημοσιονομικές κρίσεις οδηγούν σε εκτύπωση χρήματος: Greenbacks στον Αμερικανικό Εμφύλιο, χαρτονόμισμα στη Γαλλική Επανάσταση, και αργότερα η κατάρρευση του συστήματος Bretton Woods το 1971. Από εκεί και μετά ξεκινά η πιο απότομη άνοδος της καμπύλης.

 Μετά την εγκατάλειψη του κανόνα του χρυσού, τα περισσότερα νομίσματα λειτουργούν αποκλειστικά ως fiat, δηλαδή η αξία τους βασίζεται στην εμπιστοσύνη προς τα κράτη και τις κεντρικές τράπεζες. Αυτό επέτρεψε πολύ μεγαλύτερη νομισματική επέκταση, ιδιαίτερα μετά το 2008 και την περίοδο της ποσοτικής χαλάρωσης.

Το τελικό μήνυμα του γραφήματος είναι σαφές: η αγοραστική δύναμη του χρήματος διαβρώνεται σταθερά μέσα στους αιώνες, με την επιτάχυνση να γίνεται εντυπωσιακή στον σύγχρονο κόσμο του fiat.

Συμβουλές Black Box:
 Ο επενδυτής παρατηρεί ότι τα μακροχρόνια περιβάλλοντα fiat νομισμάτων τείνουν να συνοδεύονται από διαρκή διάβρωση της αγοραστικής δύναμης
 Η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι σπάνια περιουσιακά στοιχεία όπως χρυσός, ενέργεια ή ποιοτικές μετοχές συχνά λειτουργούν ως μακροχρόνια αντιστάθμιση πληθωρισμού
 Η κατανόηση των νομισματικών καθεστώτων βοηθά τον αναγνώστη να ερμηνεύει καλύτερα μακροοικονομικούς κύκλους και επενδυτικές ευκαιρίες.

Πηγή: K.Stoupas-Liberal