Τι γίνεται με τους τόκους όταν πουλάω ένα ομόλογο;

Ας κάνουμε ένα απλό υποθετικό παράδειγμα.

Αγοράζω ένα ομόλογο μόλις εκδίδεται στο 100. Είναι τετραετές με επιτόκιο 7% και τοποθετώ 100.000 ευρώ.

Το ομόλογο αρχίζει να διαπραγματεύεται και σε 6 μήνες το βλέπω στο 103. Αποφασίζω να το πουλήσω για να έχω κεφαλαιακό κέρδος. Ναι αλλά με τους τόκους των 6 μηνών τι θα γίνει;

Απλά θα μου τους πληρώσει ο αγοραστής του ομολόγου.

Η τρίτη και τελευταία φάση του Bull Market, θα είναι «εκρηκτική» με τεράστιες εισροές κεφαλαίων σε μετοχικές αξίες

Από το 2009 μέχρι σήμερα, ο δείκτης Dow Jones έχει υπερδιπλασιαστεί. Τους τελευταίους 18 μήνες σημείωσε άνοδο 50%. Βρισκόμαστε σε ένα δυνατό Bull Market, χωρίς να έχει σημειωθεί μια διόρθωση 10% που είναι και ένα σύνηθες φαινόμενο.
Τα χαρακτηριστικά της αγοράς είναι: Έχουν εισρεύσει $240 δισ. σε μετοχικά αμοιβαία κεφάλαια από την αρχή του χρόνου. Κορυφαίοι διαχειριστές σχολιάζουν ότι το mοmentum των αγορών έχει δημιουργηθεί από την ρευστότητα που διοχέτευσαν στο σύστημα οι κεντρικές τράπεζες. Καλό θα ήταν να συνηγορούσαν και τα fundamentals της πραγματικής οικονομίας. Η πλειάδα των εταιρειών έχει σημειώσει κερδοφορία άνω των προσδοκιών, αλλά αυτό δεν συνάδει με τα ‘’έσοδα’’. Αυτό δείχνει ότι κατάφεραν να μειώσουν τα έξοδα, αύξησαν την παραγωγικότητα, αλλά δεν έκαναν “capital spending”.

Δολάριο, ελβετικό φράγκο, χρυσός, μετοχές

Βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα τη συνέντευξη που έδωσε στο blog King World News,
ο Egon von Greyerz Founder του Matterhorn Asset Management και στο κείμενο που ακολουθεί παραθέτω 3 σημαντικά σημεία της.

“Οι περισσότεροι επενδυτές μετρούν την απόδοση των επενδύσεων στο δικό τους νόμισμα. Αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό, αλλά δεν τους λέει τι συμβαίνει σε πραγματικούς όρους. Όταν άρχισα να εργάζομαι στην Ελβετία στα τέλη του 1960,  1 δολάριο άξιζε 4.30 ελβετικά φράγκα. Εκείνη την εποχή όπως γράφουν οι ταξιδιωτικοί οδηγοί 5 δολάρια ήταν αρκετά για να περάσεις μία ολόκληρη μέρα στην Ευρώπη.
Έτσι, οι Αμερικανοί με το πανίσχυρο δολάριο τους μπορούσαν να ταξιδέψουν σε όλη την Ευρώπη με  5 δολάρια την ημέρα.
Σήμερα, που τα 5 δολάρια, αντιστοιχούν σε 4,5 ελβετικά φράγκα, δεν μπορείς να έχεις ούτε ένα φλιτζάνι καφέ στην Ελβετία.

Τάση S&P για το 2014

Για όσους πιστεύουν ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, το παρακάτω διάγραμμα δίνει μία πρώτη ιδέα για τη τάση των αγορών στις ΗΠΑ το 2014 και μετά.
Η καμπύλη με το μπεζ χρώμα είναι ο δείκτης DOW JONES από το 1930 μέχρι το 1942, δηλαδή αφορά το μετά τη μεγάλη κρίση του 1929 διάστημα. Η καμπύλη με το πράσινο χρώμα είναι ο δείκτης S&P τη περίοδο 2007 έως 2013.

Είναι πράγματι εντυπωσιακή η ταύτιση των δύο καμπυλών. Αν συνεχιστεί η σε γενικές γραμμές κοινή τάση το 2014 θα είναι σαφώς πτωτικό για τον S&P και μάλιστα η πτώση θα συνεχιστεί και τα επόμενα έτη.

Για να σας μπερδέψω όμως να τι προβλέπει η GOLDMAN SACHS για το 2014: Έρχεται ισχυροποίηση του ράλι των μετοχών το 2014! - Τα 10 κρίσιμα ζητήματα που θα δώσουν κατεύθυνση στις αγορές τον επόμενο χρόνο, είναι επιγραφικά αυτά που αναλύονται στο άρθρο.
Συμπέρασμα: Ζούμε σε μια εποχή που κάθε πρόβλεψη είναι .... απρόβλεπτη.

Trading με το ομόλογο των ΕΛΠΕ

Γενικά τα ομόλογα προσφέρονται για τοποθετήσεις μακράς διάρκειας στοχεύοντας κύρια στις ετήσιες αποδόσεις. Εδώ θα δούμε μια άλλη δυνατότητα, το trading. Με δεδομένο τις πολύ μικρότερες σε σχέση με τις μετοχές διακυμάνσεις των τιμών των ομολόγων, θα εξετάσουμε κατά πόσο υπάρχουν ευκαιρίες για trading. 
Στο διάγραμμα η διακύμανση του ομολόγου των ΕΛΠΕ που εκδόθηκε το Μάιο του 2013.

Η διαπραγμάτευση του ξεκίνησε στα επίπεδα του 102 με 102,5. Στα μέσα Μαΐου  σκαρφάλωσε στο 105, για να κάνει μια μεγάλη βουτιά και προς το τέλος του Ιουνίου να γράψει τιμή 96,5. Από αυτά τα επίπεδα ξεκινάει ανάκαμψη η οποία κορυφώνεται το τρίτο δεκαήμερο του Ιουλίου ξαναπλησιάζοντας το 105.

Μήπως χρειαζόμαστε μείωση του τραπεζικού κλάδου;

Illustration by Tomi Um

Όπως οι φούρνοι φτιάχνουν ψωμί, έτσι οι τράπεζες δημιουργούν χρέη. Δεν μπορούμε να μειώσουμε την κατανάλωση ψωμιού χωρίς να κλείσει κάποιος φούρνος. Έτσι δεν μπορούμε να μειώσουμε το επίπεδο χρέους χωρίς να αποφύγουμε τη συρρίκνωση του πιστωτικού κλάδου.
Κάθε δάνειο είναι χρέος, κατά συνέπεια η ύπαρξη ενός μεγάλου χρηματοοικονομικού κλάδου συνεπάγεται και υψηλά επίπεδα χρέους. Για παράδειγμα, στα μέσα της δεκαετίας του 1980, τα δάνεια από βρετανικές τράπεζες προς τις βρετανικές υπηρεσίες και τα νοικοκυριά ήταν χαμηλότερα από το ένα τέταρτο του ΑΕΠ. Σήμερα βρίσκονται στο 130%.

Συσχέτιση S&P και QE, σε ένα διάγραμμα που τα λέει όλα

Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει με εντυπωσιακό τρόπο ότι από το χαμηλό του 2009 μέχρι σήμερα, το 100% των ανοδικών τμημάτων του αμερικάνικου S&P συμπίπτει με τις περιόδους που η FED εφάρμοζε τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης (QE), δηλαδή τύπωνε χρήμα. Όλες τις υπόλοιπες περιόδους η αγορά έπεφτε.